Denk jij in mogelijkheden of bestaande patronen?

Astrid Willems mogelijkheden vs bestaande patronen

Onze hersenen zijn opgebouwd uit ongeveer 100 miljard neuronen

De verbindingen tussen de neuronen onderling zijn te vergelijken met een wegennetwerk. Routes die we veel gebruiken zijn als snelwegen. Een voorbeeld van zo’n snelweg is onze moedertaal. Als je niet ernstig dyslectisch bent dan kan je de onderstaande tekst zonder moeite lezen:

Vlognes een oznrdeeok op een Eglnese uvinretsiet mkaat het neit uit in wlkee vloogdre de ltteers in een wrood saatn, het einge wat blegnaijrk is, is dat de eretse en de ltaatse ltteer op de jiuutse patals saatn. De rset van de ltteers mgoen wllikueirg gpletaast wdoren en je knut vrelvogens gwoeon lzeen wat er saatt. Dit kmot odmat we niet ekle ltteer op zcih lzeen maar het wrood als gheeel.

Bestaande patronen zijn essentieel voor ons functioneren

Je kan je voorstellen dat we aan de lopende band een beroep doen op dit soort ingebouwde netwerken, zoals onze (moeder)taal. Zonder deze netwerken, of bestaande patronen, zou elke dag een uitputtingsslag zijn. Stel je maar eens voor dat we elke dag opnieuw de taal moeten leren. Of elke dag opnieuw moeten leren autorijden. We zouden niet meer functioneren!

Soms zitten bestaande patronen ons in de weg

Bestaande patronen zijn nuttig maar soms brengen ze je niet waar je zijn wilt. Bestaande patronen blokkeren alternatieve mogelijkheden. De onderstaande puzzel maakt dit inzichtelijk:

Astrid Willems puzzel

Deze puzzel moet je ‘in de box’ oplossen. Je mag niet achter de balletjes langs of erdoorheen. Het heeft geen zin om bruggen te bouwen, tunnels de graven of het vel om te vouwen.

De meest voor de hand liggende benadering is a met a te verbinden via een rechte lijn. Dit is het eerste patroon dat in iedereen opkomt: de kortste weg. Maar zodra die lijn er ligt is het niet meer mogelijk de puzzel op te lossen. Dus zodra we vast blijven houden aan dit patroon, blokkeren we alternatieve mogelijkheden.

Laten we een nieuwe weg inslaan en beginnen bij b of c.

Als we nieuwe wegen inslaan, zien we nieuwe mogelijkheden

Kom je er al uit? Verbind c met c, via een bocht om b. Dan aan de andere kant b met b via een bocht om c. Nu kan je a met a verbinden in de ruimte die ertussen ontstaat.

Wanneer we denken dat er geen mogelijkheden zijn dan komt dit vaak omdat we (onbewust) vasthouden aan patronen die beperken. Zoals die rechte lijn van a naar a. Pas als we het bestaande patroon loslaten, ontstaan er nieuwe mogelijkheden.

 

naar alle columns

 

 

terug naar startpagina